امام صادق علیه السلام  طی نامه ای به دوستانشان نوشتند: که اگر می خواهی عاقبت بخیر بشوی سه  نکته را  رعایت کن:
 
کتب امام الصادق لأحد موالی: إِنْ أَرَدْتَ أَنْ یُخْتَمَ بِخَیْرٍ عَمَلُكَ حَتَّى تُقْبَضَ وَ أَنْتَ فِی أَفْضَلِ الْأَعْمَال:
 
۱. «فَعَظِّمْ لِلَّهِ حَقَّهُ» حق خدا را بزرگ بشمار و نعمت‌ های خدا را در معصیت صرف نکن.
 
(مثلا با نعمت چشم، به صحنه‌های حرام نکند. اگر کسی با این زبان دروغ نگفت و غیبت نکرد، اگر با گوش پای غیبت و تهمت و حرف ‌های بی‌ ربط ننشیند، خود این عاقبت بخیری می ‌آورد.)
 
۲. «وَ أَنْ تَغْتَرَّ بِحِلْمِهِ عَنْكَ» به حلم خدا مغرور نشو.
 
خدا حلیم است شما چرا پررویی می‌کنید؟ امان از زمانی که کاسه ‌ی حلم سر ریز شود. این حلم و ستر الهی برداشته شود. 
 
در روایت داریم خداوند بین بنده و آبرویش وقتی گناه می‌کند، گاهی چهل پرده می‌اندازد و این از الطاف و مهربانی خداوند است که ما باید مراقب باشیم از این حلم سوء استفاده نکنیم.
۳.  وَ أَكْرِمْ كُلَّ مَنْ وَجَدْتَهُ یَذْكُرُنَا أَوْ یَنْتَحِلُ مَوَدَّتَنَا ثُمَّ لَیْسَ عَلَیْكَ صَادِقاً كَانَ أَوْ كَاذِباً إِنَّمَا عَلَیْكَ نِیَّتُكَ وَ عَلَیْهِ كَذِبُهُ»
 به کسی که به ما اظهار محبت و ارادت  می کند هر چند  به دروغ احترام کن.
 
(این روایت در جلد ۷۳ بحار صفحه‌ی ۳۵۱ محدث خبیر، مرحوم مجلسی نیز امده)
(عیون‏أخبارالرضا، ج‏۲، ص‏۴)
(عیون‏أخبارالرضا، ج‏۲، ص‏۴)