عید غدیر آمده است ولی غصه و درد دلها از حد فزون است!

 عجب عید بزرگی بود دریغا آن مردنمایان نامرد، ناجوانمردانه عید بودنش را در سقیفه ذبح کردند!

 این عید را چه کردند که بر منبرهای شرق و غرب روزی هزاران بار امام غدیری را لعن کردند!

چه بر سر غدیر آوردند که بر منبر آن رسول الهی  معاویه و یزیدها نشستند و امام علی(ع)، حضرت فاطمه(س)  و حضرت زینب(س) خارجی لقب دادند؟!  

واقعا

در پستی دنیا همین بس که امام غدیری خانه نشین شد و نقشه ی شوم میدان سقیفه اجرایی شد

در پستی دنیا همین بس که برای خاموش کردن من کنت مولا فهذا علی مولاه درب خانه فاطمه ی زهرا(س) را آتش زدند

در پستی همه ی دنیا همین بس که برای به فراموش سپردن پیام غدیر ، حضرت فاطمه ی جوان(س) را در جوانی پرپر کردند

و از همه ی این دنیا قبر گمشده ای را نصیبش کردند!

عید غدیر را تا کجا واراونه کرده اند که فحش و ناسزای به امام علی(ع) در حدی عمومی شده بوده که هرکس به او فحشی

نداده است مورد پرسش معاویه ی خبیث  قرار گرفته است که چرا به علی فحش نمی دهی؟!

در پستی دنیا همین بس که  قتل امام علی(ع) با آن همه عصمت و درخشندگی ، مهریه ی قطام قرار گرفته است!

 یا حسین(ع)!

  خودت فرموده اید در پستی دنیا همین بس که سر حضرت یحیی(ع) را بریدند و در طشتی قرار دادند

و

 واقعا

 در پستی دنیا از ابتدا تا انتها همین بس که خود یحیای دیگری شدی

و