صراط صادق

رسمى است ديرينه و متداول ميان اقوام مختلف و در همه اديان و مذاهب وجود داشته و دارد. فقط شكل آن و اماكن و اشخاص فرق مى كند.

اگرچه زيارت در اسلام با آنچه در بوداييان، زرتشتيان و مسيحيان مى گذرد از نظر محتوايى و روش تفاوت هاى بنيادين دارد لكن چون برانگيخته از فطرت آدمى است و به انگيزه اى درونى انجام مى گيرد، گستره اى به وسعت تمام اقوام و اديان دارد.

در بررسى اجمالى تاريخ زيارت از هزارسال پيش از ميلاد حضرت مسيح به زيارتگاه ها و اماكن مقدسى بر مى خوريم كه اقوام آشور و بابل در شهرهاى «اور، سوسا، نى پور، آنسا» داشتند.

زيارت در مذهب هندو از قدمتى تاريخى برخوردار است و براى آن آدابى همچون شستشوى بدن قبل از زيارت و عطرآگين كردن خود و پوشش براى زنان و... مقرر است. بزرگترين معابد و زيارتگاه هاى هندوها در شهر بنارس ميليون ها زائر را به سوى خود جلب مى كند. در شهر (امريت سر) كه معبد طلائى معروف در آن وجود دارد تشريفات زيارت ديدنى است.

با اين كه گسترش و عموميت زيارت و زيارتگاه هاى قديمى در كشورهاى آسيايى مانند چين، تبت، سيلان، هند، برمه، كره و ايران و... حكايت از عمق و ريشه دار بودن اين سنّت در مشرق زمين مى كند، اما بايد دانست اختصاص به نژاد و يا سرزمينى خاص ندارد. زيرا يكى از آداب مهم مذهب در مسيحيت هم، زيارت اماكن مقدسه مى باشد.

اولين زيارتگاه مسيحيان فلسطين بود. و در شهرهاى اروپا قبرهاى قديسين به صورت زيارتگاه مطرح است.

در قرون وسطى كاروان هاى عظيمى از قلب اروپا براى زيارت بيت المقدس به راه مى افتادند و به شدائد و مشكلات زيادى طى طريق مى كردند تا خود را به اورشليم برسانند.

رُم نيز بعد از بيت المقدس بزرگترين زيارتگاه ها را در خود جاى داده و زائران با نذر و نياز و دعا به آنجا مى روند.

زيارت در بين اهل سنّت نيز رواج دارد و فقهاى مذاهب اربعه اهل سنّت زيارت قبر نبىّ معظم اسلام صلى الله عليه وآله را از افضل مستحبّات مى دانند.

(بخش ديگر مربوط به موضوع در ادامه آورده شده است.)

تجديد عهد و پيمان‏

«زيارت» در شيعه، عبادتى است داراى ابعاد بسيار: انسان را در مسير «اللَّه» حركت مى دهد و توجه او را به ذات اقدسش بسيار مى كند او را هم رنگ و پيرو معصومان قرار مى دهد روح و روانش را از زنگار گناهان و آلودگى ها پاك مى كند و خلوص و طهارت را جانشين آن مى سازد. همچنين او را در جهت كارهاى اجتماعى، سياسى و فرهنگى راهنمايى مى كند و از همه مهم تر راه و روشن چگونه زيستن را به او مى آموزد. پس زائر بايد در محضر ائمه عليهم السلام تعهد نمايد كه دست به زشتى گناه نيالايد و پيمان ببندد كه بنده راستين خدا و پيرو واقعى آنان باشد.